Η ζέστη των ανθρώπων

Πριν από έναν ακριβώς χρόνο, στη γιορτή του Αγίου Χαραλάμπου που είναι η μια από τις δυο γιορτές που έχω υιοθετήσει - η άλλη είναι της Οσίας Χαρίκλειας, την 1η Σεπτεμβρίου, δυο ξεχωριστοί άνθρωποι για μένα, οι συνάδελφοί μου την προηγούμενη χρονιά, η Λία Σιάτρα και η Κέλλυ Κοροσίδου, μαζί με τα πιτσιρίκια και των τριών τμημάτων μας, μου χάρισαν μια από τις ωραιότερες μέρες γιορτής. Η ζέστη με την οποία ένιωσα να με τυλίγουν εκείνη τη μέρα - και κάθε μέρα - έγινε αφορμή να γράψω εκείνο το απόγευμα το παρακάτω κειμενάκι, που τους το αφιέρωσα. Το αφιερώνω αυτήν τη χρονιά, στη φετινή γιορτή μου, και σ' όλους τους ανθρώπους που κάποια στιγμή με τύλιξαν, με προστάτευσαν με τη ζεστασιά τους. Λία, Κέλλυ, είμαι σίγουρη ότι δεν θα έχετε αντίρρηση....

"Η ζέστη των ανθρώπων γύρω σου… τόσο ανακουφιστική αίσθηση... Ένα χαμόγελο, μια ματιά, ένα άγγιγμα. Μια σταθερή εικόνα του άλλου, του φίλου, του συναδέλφου, του γνωστού, του ανθρώπου που είναι εκεί και είναι για σένα, εκεί. Τα μάτια του σε παρακολουθούν, τα αυτιά του σ’ ακούνε, οι κινήσεις του προκαλούν και ανταποκρίνονται στις δικές σου κινήσεις. Για το λίγο, για το παροδικό, για το προσωρινό. Για το τόσο σημαντικό… Άνθρωποι που έρχονται να γεμίσουν τρύπες, κενά, να  κλείσουν διαρροές, να βάλουν πλάτη και να σε στηρίξουν, ν’ απλώσουν τα χέρια και να διώξουν τη μελαγχολία, την κατήφεια, την κακοκεφιά. Την έλλειψη. Να διώξουν  την έλλειψη. Να έρθουν και να αντικαταστήσουν. Να πάρουν τη θέση αυτού που λείπει, υπαρκτού ή φανταστικού.  Χωρίς να ξέρουν κατ’ ανάγκη το όνομα, την ύπαρξη καν αυτού που λείπει. Ξέρουν όμως ότι κάποιος λείπει, πάντα κάποιος, με κάποιον τρόπο, λείπει. Κι έρχονται εκείνοι, να σου δηλώσουν ότι εκείνοι είναι εδώ και ας μην είναι βασικοί στη ζωή σου, ας μην είναι τόσο στενοί σε σένα, τόσο στενά  κοντά σου, ας είναι περαστικοί -ή μάλλον- περιοδικοί, άνθρωποι που εμφανίζονται με ωράριο, με πρόγραμμα, με συγκεκριμένο ρυθμό, σαν τους χτύπους ενός ρολογιού. Κάθε πρωί ή κάθε Τρίτη ή κάθε Τρίτη και Πέμπτη ή κάθε … Οι άνθρωποι του κάθε … Που τη σωστή στιγμή, τη στιγμή της έλλειψης, γίνονται οι άνθρωποι του εδώ, του κοντά, του μαζί ….

4η ανατύπωση για το βιβλίο "Η αγάπη είναι πόλεμος"

Λίγο πριν το καλοκαίρι κλείσει τα κιτάπια του για φέτος και μας αφήσει μόνο την αίσθηση από τις ζεστές του μέρες και τις γλυκές του νύχτες, οι εκδόσεις Ψυχογιός προχώρησαν στην 4η ανατύπωση του βιβλίου "Η αγάπη είναι πόλεμος". Κι έτσι αποχαιρετώ κι εγώ το καλοκαίρι έχοντας τη ζεστή αίσθηση από την παρέα σας στις μέρες μου και στις νύχτες μου. Σας ευχαριστώ....

Δρόμοι του καλοκαιριού

Τώρα, που το καλοκαίρι πλησιάζει πια στο τέλος του, θέλω να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις, μερικές εικόνες, την αίσθηση που μου αφήνουν οι δρόμοι του καλοκαιριού... Ένας συγκεκριμένος δρόμος, αυτός που βγάζει από το σπίτι μου στη θάλασσα, στην Ασπροβάλτα. Ούτε 150 μέτρα δρόμος κι έχει γίνει ο αγαπημένος μου, σε κάθε εποχή, σε κάθε του εκδοχή....

Δρόμοι του καλοκαιριού

Δρόμοι του καλοκαιριού, δρόμοι του θέρους, της θάλασσας, στρωμένοι με ψιλό χαλίκι, σκονισμένοι μέσα στην κάψα του μεσημεριού. Δρόμοι του καλοκαιριού, στενοί, ανάμεσα σε φράκτες με τεράστιους, τρομακτικούς κισσούς και πορτοκαλί χωνάκια που κρέμονται σαν σαρκοφάγα τέρατα, που ελέγχουν με άγρυπνο μάτι το χώρο τους, αυτόν που ορίζουν μέσα από την ακινησία τους. Με τη αψιά μυρωδιά του ευκάλυπτου, που υψώνεται ολόρθος, ολόισιος πίσω από το πρόχειρο συρματόπλεγμα, με τη βουή της θάλασσας μπροστά ή πίσω σου. Από τη μια μεριά η κιτρινωπή αμμουδιά και το κομμάτι το μπλε της θάλασσας που φαίνεται ανάμεσα από τα χαμηλά σπιτάκια κι από την άλλη η ανηφόρα, ή κατηφόρα, όπως την βλέπει κανείς, που βγάζει στη θάλασσα, από τα ψηλά ξεκινώντας, κατεβαίνοντας χαμηλά.  Με την παμφάγα σκόνη που εξαφανίζει τα πάντα, που κάθεται πάνω στις τεράστιες καρδιές του κισσού, πάνω στα αυτοκίνητα τα αφημένα να καίγονται σε μιαν άκρη, πάνω στα πόδια με τις σαγιονάρες που βαδίζουν νωχελικά προς ή και από τη θάλασσα.  Και σ’ ένα σημείο η λάσπη, από το χώμα που κατέβρεξε με το λάστιχο ο κύριος με τη ριγέ βερμούδα κι ο πιτσιρίκος με το ποδηλατάκι με τις βοηθητικές ρόδες. Τα τζιτζίκια και τα τριζόνια τσιρίζουν, μέρα και νύχτα, διαγωνίζονται, ποιο θα κάνει την περισσότερη φασαρία, ποιο θα βγάλει τον περισσότερο θόρυβο, τρίβοντας με μανία τα πόδια τους το ένα πάνω στο άλλο, κι εσύ νομίζεις ότι τραγουδάνε, κι εσύ νομίζεις ότι είναι κάλεσμα ο ήχος τους, κάλεσμα για κάποιον άλλο, για κάποιον που είναι ή θα γίνει αγαπημένος. Δρόμοι του καλοκαιριού, μακάριοι μέσα στο βουητό τους, νωχελικοί, τεμπέληδες, σε μιαν άλλη διάσταση του χρόνου, αργή, αργόσυρτη, ακούνητη, ακίνητη. Και πάνω τους, πάνω στη σκόνη και στα χαλίκια τους, πάνω στη ράθυμη φύση τους, καταλαγιάζουν, κατακάθονται, καθησυχάζουν όλα όσα κουβαλάμε μέσα μας, όλα όσα φορτώνουμε πάνω μας, όλα όσα σέρνουμε από τη μεγάλη πόλη, από το αγχωτικό περιβάλλον, από τις άπειρες υποχρεώσεις, γονατίζουν και παραδίνονται στους ανύπαρκτους ρυθμούς των χαλικόστρωτων δρόμων. Και μας κάνουν κάτι άλλο απ’ αυτό που είμαστε, κάτι άλλο απ’ αυτό που κουβαλάμε αγχωμένοι μέσα μας, κάτι άλλο απ’ αυτό που ορίζουμε ως «ζωή μας». Μας κάνουν «παραθεριστές»…

Υπογραφή του βιβλίου "Η αγάπη είναι πόλεμος" στον πεζόδρομο της Ασπροβάλτας

Έγινε την Κυριακή  31 Ιουλίου η εκδήλωση υπογραφής του βιβλίου «Η αγάπη είναι πόλεμος» στο υπαίθριο βιβλιοπωλείο της Ραλλιώς Φραντζή και της Ελένης Θεοδωρίδου, στον πεζόδρομο της Ασπροβάλτας. Ήταν μια πολύ όμορφη βραδιά, πέρασε από το βιβλιοπωλείο πολύς κόσμος, ντόπιοι, τουρίστες, ακόμα και ελληνομαθείς ξένοι. Οι ρυθμοί ήταν χαλαροί, ρυθμοί παραλίας και διακοπών, υπήρχε χρόνος για να γνωριστούμε με τους αναγνώστες μου, να ανταλλάξουμε απόψεις, να προβληματιστούμε πάνω στον τίτλο και το περιεχόμενο του βιβλίου.  Η βραδιά τελείωσε με την υπόσχεση μιας λογοτεχνικής βραδιάς μέσα στο φθινόπωρο, όπου θα ξαναβρεθούμε και θα μπορέσουμε να συζητήσουμε, πιο διεξοδικά αυτήν τη φορά, τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τους προβληματισμούς που τους γέννησε το βιβλίο.

Το βίντεο της εκδήλωσης που επισυνάπτω είναι μια προσφορά της δημοσιογράφου Σοφίας Τάζογλου, υπεύθυνης της πύλης Strimonikos online, η οποία το επιμελήθηκε με πολύ μεράκι και το μοιράστηκε μαζί μας.

Ευχαριστώ όλους όσους βοήθησαν στην άψογη διοργάνωση της βραδιάς αυτής, καθώς και όλους όσους πέρασαν και μου έδωσαν την ευκαιρία να επικοινωνήσω μαζί τους. Καλήν αντάμωση….

http://www.youtube.com/watch?v=O5LLAzgmGYk

3η ανατύπωση για το βιβλίο "Η αγάπη είναι πόλεμος"

Οι εκδόσεις Ψυχογιός προχώρησαν στην 3η ανατύπωση του βιβλίου "Η αγάπη είναι πόλεμος", καθώς η δεύτερη εξαντλήθηκε ήδη. Το καλοκαιράκι όλοι αναζητούμε τρόπους διαφυγής, πραγματικούς ή φανταστικούς, και τα βιβλία μάς τους προσφέρουν γενναιόδωρα. Ευχαριστώ όλους εσάς που κάνατε το βιβλίο μου να πατάει ήδη στην 3η του ανατύπωση, ούτε πέντε μήνες μετά την πρώτη κυκλοφορία του..

Υπογραφή του βιβλίου "Η αγάπη είναι πόλεμος" στον πεζόδρομο της Ασπροβάλτας

Την Κυριακή 31 Ιουλίου, από τις 9 το βράδυ και μετά, την ώρα που πια δροσίζει, θα βρίσκομαι στο υπαίθριο βιβλιοπωλείο της Ελένης Θεοδωρίδου και της Ραλλιώς Φραντζή, στον πεζόδρομο της Ασπροβάλτας για να υπογράψω τα αντίτυπα του βιβλίου μου " Η αγάπη είναι πόλεμος". Για όσους βρίσκονται στην Ασπροβάλτα και κάνουν διακοπές, αλλά και για όσους ταλαιπωρούνται ακόμα μέσα σε μια μπουκωμένη από τον καύσωνα πόλη είναι ίσως μια καλή ευκαιρία να συνδυάσουν μια βουτιά στη θάλασσα με την παρουσία τους στην εκδήλωση αυτή. Εξάλλου τα νερά της Ασπροβάλτας φέτος είναι καταπληκτικά και πραγματικά ένα βήμα μόλις από τη Θεσσαλονίκη. Αν λοιπόν το κύμα σάς φέρει προς τα κεί, θα χαρώ να σας δω και να μιλήσω μαζί σας...

Μια συνέντευξη εκ βαθέων για το βιβλίο μου στον Κώστα Κρικέλη

Μια συνέντευξη εκ βαθέων για το βιβλίο μου στο δημοσιογράφο Κώστα Κρικέλη, την Παρασκευή 2 Ιουλίου.
http://www.youtube.com/watch?v=UJa9PQJ7igw